Kütüphane

Bel Altı Bir Şarkı

Tamriel'in şehvet coğrafyasını anlatan müstehcen bir ozan şarkısı.


Derler ki,

Kalça Koyu
Rahatça dolaşabilinen bir yerdir.
Üstünde en ufak bir giysi olmaksızın,
Carol şarkısında anlatıldığı gibi,
Batı rüzgârının esmesi gibi söylenen bir ezgi,
Anadan doğmuşluğun ne kadar güzel olduğunun sesi,
Kadınlar ince notaları söylüyor, erkekler kalın,
İma ederek en tatlı günahkârlığı,
Ve mutlak yokluğu ciddiyetin yalın,
Sadece sulak oyuğunda bulunabilirmiş,
Kalça Koyu’nun.

Sen de daha günahkâr isen en kötü günah keçisinden,
Bulacaksın Morrowind’de aradığını en kötücülünden.

Fakat gerçek evlat,
Olamaz hiçbir şey vahşi,
Sıradanlığın olduğu kadar heyhat,
Delice arzuların her biri,
Bulunacaktır, sen yeter ki zarları at,
Sentinel ve Daggerfall’da.

Arzuların neyi gerektiriyorsa; kanatlı, pullu ya da yüzgeçli,
Morrowind’de bulunacak ardı ardına hepsi.

Uydurmasıdır belki ozanın;
Breton ve Kızılmuhafızların,
Vakurdan öte eğlence anlayışları,
Ve sapkın zinadan muzdarip olmaları.
Son sınır deliliktir, değil daha azı,
Kurnaz âlemci doğuda bulacaktır yazı.

Zamanında çelik gibi olan ihtiyatın şimdi yok yerinde,
Aradığın şeyi bulacaksın Morrowind’de.

Morrowind’de

Günah vardır.
Ama tapın mutlaka, sakın karıştırma Dunmerleri,
Kıyaslayınca durgun batı kavimleriyle onları,
Dindarlık demektir Batılı tapınakları.
Onlara yobaz demek pek akıllıca değildir,
Kara Elf’in çıplaklığı sevmeyen gözlerine bakınca.
Yine de, tercih edilen bir nevi şehvet düşkünlüğü,
Tehlikelidir, dikkat çeker üstünlüğü.
Kültopraklar’dan en ıslak balıklara,
Zevki ve acıyı çıkartırlar doruklara.
Morrowind’de

Ola ki kendini soyunla döşman bulursan,
Anla ki Morrowind’den biri olmuşsun.