Bölüm 1
18 Akşam Yıldızı, 4. Çağ 186
Hayatımın bu yeni evresine başladığımda, sonunda kendime bir günlük tutmaya karar verdim. Bugüne kadar başıma birçok şey geldi, hem kardeşlikle iken hem de onlar yokken – ne olduğuna dair hiçbir kayıt tutulmadığını düşününce nerdeyse Sithis’e yapılan bir hakaret sayılır. Bu durumu düzeltmeye kararlıyım.
Evet, Karanlık Kardeşlik’in kendi katipleri ve tarihçileri var ama onların resmi görevi topluluğun hepsi için önemi olan olayları kayıt altına almak. Bu cilt tek bir adamın kayıtları olsun istedim, hayatını ve hançerini Karanlık Kardeşlik’e adayan basit bir suikastçının.
23 Akşam Yıldızı, 4. Çağ 186
Cheydinhal Tapınağı’na güvenle vardım ve Rasha ve diğerleri tarafından sıcak bir karşılama ile karşılaştım. Gerçekten de yeni ailemden gelen destek ve gördüğüm kabul oldukça kuvvetli. Özellikle de acı çekmeyi, üzüntüyü bilen ve Arındırma’dan dolayı koridorlarda hala dolaşan hayaletlerin olduğu bir mabet için. Sonuçta evini ve sevgisini kaybeden, kötü durumdaki kardeşini daha iyi kimler anlayabilir ki? Mabedini kaybeden birini kim daha iyi teselli edebilir ki?
Bruma Mabedi yok olmuş olabilir ama benim sevgili kardeşlerim her daim rüyalarımda yaşayacak, tıpkı Korkunun Babası’nın yanında yaşamaya devam ettikleri gibi.
1 Yağmur Eli, 4. Çağ 187
Barones’in sözleşmesini yerine getirdim. İyi bir ölümdü. Ama hizmetçisi için pek iyi değildi.
12 Yağmur Eli, 4. Çağ 187
Cheydinhal’de mutluyum. Diğer tapınakların terk edilmesinin ve dağıtılmasının ardından, sözleşme sayısı ve getiriler arttı. Buna rağmen Tamriel’deki etkimizi büyük oranda kaybediyor gibiyiz. Söylentilere göre Kara El takip edilecek politika yönünden bölünmüş durumda. Bazıları yayılmamız gerektiğini bazıları ise bulunduğumuz yerlerdeki gücümüzü artırmamız gerektiğini düşünüyor.
Kişisel düşüncem ise Karanlık Kardeşlik’in, en azından, aynı anda her yerde olduğu illüzyonunu koruması gerektiği yönünde. Balyozyurt gibi fiziksel olarak bulunmadığımız eyaletlerde sözleşmeleri yerine getirmek (hatta yapmak) gün geçtikçe daha da zor bir hale geliyor. Tamriel’i görmezden gelmeye devam ettikçe daha fazla kişi Karanlık Kardeşlik’e olan inancını kaybediyor – gücümüz, hizmetlerimizin kalitesi ve adanmışlığımız unutulmaya yüz tutuyor.
27 Yağmur Eli, 4. Çağ 187
Dinleyici, Alisanne Dupre, Bravil’deki özel mülkünden buraya geldi ve birkaç gündür bizimle. O ve Rasha birkaç gündür Kara Bataklık, Archon’daki Gölgeavcı eğitimini tekrardan hayata geçirme olasılığını tartışıyorlar. Tartışmaların sonucunda projeyi yeterli kaynağa sahip olmadığımız gerekçesiyle rafa kaldırmaya karar verdiler.
27 Yağmur Eli, 4. Çağ 187
Arena sözleşmesini yerine getirdim. En nihayetinde kendimi şöhret delisi gibi gösterdim ve anında Büyük Şampiyon’un beğenisini kazandım. Kibirli aptala Büyük Orman’da eşlik ederken boğazını kestim ve cesedini ayılara bıraktım.
Bölüm 2
7 Gün Doruğu, 4. Çağ 188
Erinçyol kaybedildi. Şehri korsanlar ele geçirdi ve tapınağın işgal edilmesi an meselesi. Gece ana çocuklarının korumaya en çok ihtiyaçları olduğu bu anda onları korusun.
5 Son Cemre, 4. Çağ 188
Bugün bir haber aldık – Erinçyol Tapınağı işgal edilmiş ve yerle bir edilmiş. Kurtulan yok.
Artık Karanlık Kardeşlik’in sadece üç tane işleyen kalesi var: Burada İmparatorluk Vilayeti’ndeki Cheydinhol Tapınağı; Skyrim’deki bir ormanda, sapa kalan bir tapınak; ve Elsweyr’deki Corinthe Tapınağı.
Kara El, Corinthe Tapınağı’nın kapatılmasını ve üyelerinin buraya, Cheydinhal’e yerleştirilmesini emretti. Buraya ilk geldiğimde bana nasıl kucak açtılar ise ben de yeni aile üyelerini aynı sıcaklıkta karşılayacağım.
27 Kalbateşi, 4. Çağ 188
Bravil’deki vaziyet iyice vahim bir hal alıyor. Cyrodiil’deki iki büyük skooma tüccarının kontrolü altına almak için çıkardığı savaş yüzünden şehirde şiddet oranı yükseldi. Dinleyici, Alisanne Dupre, kendi konağını korumak için kiralık savaşçı tutmak zorunda kaldı.
1 Gün Gurubu, 4. Çağ 188
Bravil’de durum doruk noktasına çıktı. Şanslı Yaşlı Kadın heykeli parçalandı ve Alisanne Dupre heykelin altında gizli olan Gece Ana’nın mahzenmezarını korumak için konağından ayrıldı. Eğer mahzenmezar bulunursa, Alisanne Dupre Melun Nedime’nin kalıntılarını hayatı pahasına koruyacaktır.
Rasha, Garnag ve Andronica’yı mahzenmezarı korumaları için yolladı. Katılmak için yalvardım ama kabul etmedi. Benim yerimin burası olduğunu ve burayı korumam gerektiğini söyledi ve tabi ki bu kararına saygı duymak zorundayım.
12 Gün Gurubu, 4. Çağ 188
Sözleşmemi baştan savma bir şekilde yerine getirdim ve ikramiyemi kaybettim. İpek tüccarını çoktan haklamıştım ve tam pencereden kaçmak üzereydim ki kızı içeri girdi. O aşamada yapacak başka bir şey kalmamıştı.
21 Gün Gurubu, 4. Çağ 188
Son yazdığımdan bu yana çok şey oldu. Garnag ve Andronica Bravil’e gittiğinden beri şehirden haber alamıyoruz. En kötüsünün olmasından korktuk. Bu sabah, Garnag tek başına geri döndüğünde korkularımızın boşa olmadığını öğrendik, çok değerli bir şeyle geldi – Gece Ana’nın kendisine ait büyük mezar taşı.
Garnag’ın anlattıkları en sıkı Sithis kulunun bile kanını donduracak cinstendi. Gece Ana’nın mahzenmezarı talan edilmiş. Sevgili kardeşimiz Andronica parçalara ayrılmış. Ve Dinleyici’nin kendisi, pek saygı değer Alisanne Dupre, büyücü ateşiyle canlı canlı yakılmış.
Garnag, ağır yaralanmasına rağmen (muhtemelen sağ gözünü kaybedecek), saldırganları savuşturmayı başarmış ve Gece Ana’nın tabutunu şehrin dışına güvenle taşımış. O hüzünlü akşamdan beri buraya ulaşmak için yollardaymış.
Bölüm 3
23 Gün Gurubu, 4. Çağ 188
Ancak olayların durulmasından sonra durumun gerçekliğini kavrayabiliyoruz – Dinleyicisi olmayan bir Karanlık Kardeşlik’iz. Dinleyici olmadan, Kara Ayin duyurulamayacak. Muhtemelen Gece Ana yakında birisiyle konuşur ve böylece Alisanne Dupre’nin yerini alabiliecek yeni bir Dinleyici seçebiliriz. Seçim gerçekleşene kadar, biz sokaklarla ilgilenmeye devam etmeliyiz. Çaresiz ve intikam isteyenlerin taleplerini dinlemeliyiz. Tamriel’in insanları hiçbir durumda Gece Ana’ya ettikleri duaların ihmal edildiğini bilmemeli.
24 Sabah Yıldızı, 4. Çağ 189
Yeni yıl geldi, Gece Ana’nın Cheydinhal Tapınağı’na gelişinin üzerinden iki ay geçti ama hala Melun Nedime aramızdan konuşmaya değer birini bulamadı.
Bu sebep ile Rasha eski bir Karanlık Kardeşlik geleneğini hayata geçirdi – bir koruyucu tayin etti, tek görevi Gece Ana’nın kalıntılarının muhafızlığını yapmak olan biri. Geri kalan Kara El üyeleri kararlarını yarın verecekler.
25 Sabah Yıldızı, 4. Çağ 189
Ben seçildim. Kaderin akıl almaz bir hamlesiyle, Kara El Gece Ana’nın Koruyucusu olarak beni seçti. Dürüst olmak gerekirse, hem büyük bir onur duydum hem de çok üzüldüm. Çünkü bu sözleşmelerimin sonu demek oluyor. Bir daha elime hançer alırsam kendimi şanslı sayacağım. Neyse ki Rasha yeni görevimi kabul etmeden önce son bir sözleşme sözü verdi.
30 Sabah Yıldızı, 4. Çağ 189.
Soytarı yerde, ölü halde yatıyor. Son sözleşmem de tamamlandı. Hıh, nasıl da güldükçe güldü. Ta ki gülemeyene kadar.
3 İlk Cemre, 4. Çağ 189
Koruyucu olarak yeni görevime iyice alıştım. Görevim sadece Gece Ana’nın mabedini temiz tutmak ve mumları yakmak değil, ayrıca vücuduna da bakmak. Gece Ana’nın mahzenmezarı kutsal bir yerdi – kefene sarılmış gibi, güneş ışığı almayan ve yukarıki dünyadan korunmuş bir yerdi. Oradan ayrılması ile kalıntılar pislikle ve yaşayanların yozlaşmışlığıyla etkileşime girdi. Vücudu kusursuzca korunmuş bir durumda, bu sebeble sorun fiziksel değil daha çok ruhani – kalıntılar düzenli aralıklarla takdis edilmeli ki Gece Ana’nın ruhu için uygun bir aracı olmaya devam edebilsin. Nedimemizin sonsuz ruhu kara boşlukta geziniyor olabilir ama vücudundan kalanlar ile Dinleyici ile iletişime geçiyor.
Bu sebeble kalıntıları her hafta gerekli yağlarla yıkıyorum, kadim büyüleri ezberden okuyorum ve bizzat kendim herhangi bir böcek veya kemirgenin etrafta dolanmadığından emin oluyorum. Eğer Gece Ana konuşmaz ise bunun sebebi konuşmak istememesidir – konuşamadığından değil. Bu benim sorumluluğum. Bu benim yeminim.
12 Yıl Ortası, 4. Çağ 189
Aylar, aylar, aylar geçti hala bir Dinleyici seçilmedi. Neden Gece Ana benimle konuşmuyor? Koruyucu olarak işime vakıfım ama Dinleyici olamayacak kadar değerli değil miyim? Hanımımızı koruyorum ve onu sürekli takdis ediyorum ama neden hala beni sesi ile kutsamıyor?
4 Gün Doruğu, 4. Çağ 189
Hançerimi kullanmamım üzerinden çok zaman geçti. Bir ruhu kurtarmamım üzerinden çok zaman geçti. Ama artık Koruyucu’yum. Artık can almıyorum.
Soytarıyla geçirdiğim saatleri mutlulukla anıyorum. Gülüşü, çığlığı, acınası ağlaması. Ve sonrasında, ölmeye yakınken tekrar gülmesi. Ölümle buluşurken de hayattaki gibi mutlu olması. Onu tanıdığım için onur duyuyorum.
Bölüm 4
1 Kalbateşi, 4. Çağ 189
Cheydinhal tıpkı ondan önceki birçok şehir gibi kaosa ve şiddete sürüklendi. Mabede daha ulaşamadılar ama kim bilir ne kadar daha dayanır?
Çok az kişi kaldık, Konuşmacı olmadan da neredeyse hiç sözleşme yapamıyoruz. Rasha’nın Mabet üzerindeki etkisi giderek azalıyor.
26 Ayaz Güzü, 4. Çağ 189
Sessizlik! Sağır edici bir sessizlik! Kafamın içinde kafamın içinde kafamın içinde. Ölüm sessizliği, kara boşluğun sessizliği. Anne’nin aracılığı ile içime doluyor. Sessizlik nefret dolu. Sessizlik öfke dolu. Sessizlik sevgi dolu.
4 Akşam Yıldızı, 4. Çağ 189
Bugün Rasha kendini Dinleyici olarak ilan etti, söylediğine göre Gece Ana sonunda onunla konuşmuş. Ama sorgulandığında Bağlayıcı Kelimeleri söyleyemedi. Yalancı! Düzenbaz! Onun bu saçmalığına bir son vermeli.
5 Akşam Yıldızı, 4. Çağ 189
Rasha öldü.
Sessizlik emri verdi, ben de itaat ettim. Bıçak kullanmadım, yok yok ama Garnag’ın meraklı kulaklarına tatlı tatlı sözler sarfettim. Kendisi iyi bir kardeşimdir. Sadık bir kardeşimdir. Hem Nedime’ye hem de Cicero’ya. Yapılması gerekeni zevkle yaptı.
10 Gün Şafağı, 4. Çağ 190
Sadece üç kişi kaldık. Cicero, Garnag, Pontius.
15 Gün Şafağı, 4. Çağ 190
Gece Ana sessizliğini koruyor. Hala değersiz biriyim. Mabet kaderine terk edildi.
3 İlk Cemre, 4. Çağ 190
Duyabiliyorum. Derinden, çok derinden. Yüksek, çok yüksek sesle, sessiz bir geceyi delen bir gök gürültüsü gibi. Kahkahalar.
4 İlk Cemre, 4. Çağ 190
Gülüyor, gülüyor, gülüyor, gülüyor! Soytarı bu gülen! Kara Boşluk’tan geliyor sesi, zavallı Cicero’yu neşelendirmek için! Hediyeni kabul ediyorum çok sevgili Gece Ana. Kahkahalarım için teşekkür ederim. Arkadaşım için teşekkür ederim.
16 Yağmur Eli, 4. Çağ 191
Pontius öldü. Bir Karanlık Kardeş suikastçısı Cheydinhal sokaklarında yürürken basit bir haydut tarafından öldürüldü. Nasıl bu kadar acı bir şey bu kadar komik olabiliyor.
17 Yağmur Eli, 4. Çağ 191
Kahkahayı seviyorum sevgili Gece Ana ama hala senin sesini duymayı istiyorum. Çok geç değil! Konuş benimle annem! Konuş benimle ki işleri yoluna koyayım! Mabedi kurtarabilirim, Kardeşliği kurtarabilirim!
Kahkahalarımı alabilirsin! Geri al! Değiş tokuş yapalım o zaman? Kahkahalara karşılık senin sesin?
2 İkinci Cemre, 4. Çağ 191
Mabedi terk etmek güvenli değil. Burada kalacağız. Her şey yolunda.
29 Son Cemre, 4. Çağ 191
Garnag gitti. Gitti gitti gitti gitti gitti. Yemek bulmaya gitti ama geri dönecek. Sadece üç ay oldu. Üç ay. Güç ay? Oniki yay? Dört say!
21 Gün Gurubu, 4. Çağ 192
Cicero öldü! Cicero doğdu!
Kahkahalar içimi dolduruyor, beni tamamlıyorlar. Ben Kahkahayım. Ben Soytarıyım. Sürekli yanımda olan, sadık yoldaşım olan ruh sonunda Kara Boşluk’un önündeki perdeyi sonsuza kadar araladı. O artık benim içimde. O artık benim.
Gezegen Cicero diye anılan adamı son kez görüyor. Cicero’dan çekinin, Gönüllerin Budala’sı – kahkahanın vücut bulmuş hali!
28 Gün Gurubu, 4. Çağ 200
Eski günlüğümü buldum, bir şeyler yazmaya karar verdim, sessizlik, ses, karanlık ve ışık üzerine bir tez!
Gece Ana’nın buraya ilk gelişinin üzerinden ne kadar geçti? Koruyucu yapılışımın üzerinden ne kadar geçti? Budala oluşumun üzerinden ne kadar geçti Ne kadar zamandır yalnızım? Cheydinhal düşeli ne kadar oldu? Tıpkı güm güm atan yüzlerce kalbin sesi gibi kapıları vurmalarının üzerinden ne kadar geçti?
Burası karanlık ve sessiz. Zavallı Cicero kendisi kahkaha olduğundan artık kahkahayı duyamıyor. Cheydinhal’de bir Dinleyici yok. Cyrodiil’de bir Dinleyici yok. Benim içimde de bir Dinleyici yok.
Buradan ayrılmalıyız. Mabet düşmeden önce. Gece Ana yanmadan önce. Karanlık Kardeş silinip yok olmadan önce. Kahkaha ölmeden önce.
29 Gün Gurubu, 4. Çağ 200
Dolaşmaya çıktım, bir kadını gözetledim ama Nedime’min görevi kılıcımı kullanmamı engelledi. Heyecan yaşamayı özledim, keşke daha fazla zamanım olsaydı.
Son Bölüm
30 Gün Gurubu, 4. Çağ 200
Mektupları yazdım. Oldukça kibarca. Oldukça resmi! Skyrim’deki Astrid’e. Onun tapınağı hala ayakta. Hala işliyor. Ama nasıl? Dinleyici’nin olmaması Kara Ayin’in de olmaması demek, Kara Ayin’in olmaması da sözleşmesiz kalmak demek. Ailesi Kadim Yolları terk edebilir ve yaşamaya, öldürmeye devam edebilir, peki bu onları hala kardeşliğin bir parçası yapar mı? Belki başka bir şey yapar? Yeni bir şey. Değişik bir şey. Yanlış bir şey?
Yanlış bir şey.
Yine de, gitmemiz gerekiyor! Yarın, yola çıkıyoruz. Tekneyle süzüleceğiz hendeğin üzerinden ben ve o deniz denilenden!
22 Akşam Yıldızı, 4. Çağ 200
Bezdim bezdim bezdim, sallanmaktan, savrulmaktan, yuvarlanmaktan, kusmaktan gri gri dalgaların üzerine!
Skyrim’i okuyorum, eski günlerini, eski günleri, Kadim Yolları. Bir zamanlar başka bir tapınak vardı. Seheryıldızı Tapınağı. Güzel, kadim ve güçlü. Sithis tarafından kutsanmıştı. Cicero oraya gidecek! Astrid’e ihtiyaç yok!
Anne ve ben yerleşeceğiz ve o benimle konuşacak, sonunda ve birlikte Kadim Yolları inşa edeceğiz tekrardan.
23 Akşam Yıldızı, 4. Çağ 200
Parola benim! Ben buldum, Tapınağın kendisi kadar eski kadim bir mektupta.
Kara Kapı soracak – “Hayatın en büyük yanılsaması nedir?”
Ben cevaplayacağım – “Masumiyet, kardeşim.”
Sonunda, boş bir yer, benim diyebileceğim! Soytarı’nın, Gönüllerin Budalası için kenara çekiliyor!!!!
4 İlk Cemre, 4. Çağ 201
Tapınak benim evim oldu! Umut ettiğim gibi! Sakin ve karanlık ve çok güzel. Tapınağım, Herkesten uzak bir tapınak.
Her köşesini, her koridorunu, bütün girintilerini çıkıntılarını biliyorum. Tapınağım. Muhafız beni tanıyor, beni Koruyucu olarak biliyor. Zavallı Cicero’yu rahat bırakıyor. Büyük çirkin canavar – başka bir hikaye. Yapabilse beni yer ama beni sıkması, ezmesi için önce beni bulması gerekiyor. Cicero böyle bir şeyin olmamasından emin olacak. Çünkü artık bir tapınağım var. Herkesten uzak bir Tapınak.
13 İlk Cemre, 4. Çağ 201
Tapınak güvenlik, kurtuluş demek. Ama sessiz, çok sessiz. Sevgimi Melun Nedime’ye verdim ben. Kahkahamı bedelsiz verdim. Ama onu duymuyorum. Sessizlik geri döndü. Artık kahkaha ben olduğumdan, kahkahayı duyamıyorum, yeniden sessizlik hakim. Kara Boşluk’un sessizliği. Uzay ve zamanı aşıp geliyor. Sessizliği bir kez daha sağır edici.
1 Yağmur Eli, 4. Çağ 201
Anne ve Korucu gitmeli. Dinleyici ben değilim ve hiçbir zaman da olmayacağım. Ama Koruyucu benim. Anne’nin arzularını yerine getirmek öncelikli görevim. Dinleyici’sini bulmak zorundayım. Astrid’e usüllerinin yanlışlığını göstermek zorundayım, KAdim Yolların güzelliğini ve gerekliliğini öğretmek zorundayım. Astrid’e mektup yolladım. Yakında ayrılıyoruz. Ama Cicero bu tapınağı kendisi için saklayacak!
Bir kez daha kılıcımı elime alıp, keyfime göre Kahkaha saldırdığında ve şanslı ruhları ona yolladığımda, dinlenmek ve işlerimi yürütmek için kullanacağım bir yer!