Tarihte Betony Savaşı olarak hatırlanacak şeyin öncesinde, sırasında, ve sonrasında Bretonların yaptıklarının onların doğal yozlaşmalarına daha iyi bir kanıt olacak ne vardır ki? En iğrenç amaçlar için, en mide bulandırıcı taktiklerle, ve en centilmence olmayan zaferlerle, Daggerfall krallığı Iliac Körfezi’ndeki ve belki de tüm Tamriel’de savaşmanın doğasını değiştirdi. Sentinel’de, yakın tarihli katliama Betony Kuşatması derken, tarih kitaplarını galip olanlar yazdığı için, bu olaya Betony Savaşı diyelim.
Redguardlar doğaları gereği mütevazı ve elleri işe yatkın insanlardır. High Elfler gibi duygusuz değiliz, ya da Wood Elfler ya da Khajiitler gibi korkak. Ama kasıntı, kendini beğenmiş Nordları ve Bretonları öfkelendirip deliye döndürecek şeye Redguardlar omuzlarını bile silkmezler. Eğer bir Breton krallığı küçük Betony adasına hükmetseydi, aşırı bir şekilde korunurdu. Betony’nin ticareti oldukça ağır bir şekilde kısıtlanır, dini baskılanır, insanları da bağlılık yeminleri ettirilerek bitmek bilmeyen görevler ve isteklere maruz kalırdı. Ancak Betony Breton hükmüne girmedi. Betony, Sentinel Krallığı’nın bir parçasıydı.
Kral Lysandus — Eski Olanlar onun ruhunu günahları için sonsuza kadar acı çektirsin! — onun topraklarına Sentinel’den daha yakın olan zengin adayı gördü, ve kara kalbi açgözlülükle doldu. Tehditlerle, yalanlarla, korsancılık girişimleriyle, ve, en sonunda, istilayla, Daggerfall kanunsuz bir şekilde Betony Adası’nı hükmü altına aldı. Saray büyücüsü, Leydi Medora, efsuncu annesi, ve diğer tecrübeli danışmanları Kral Lysandus’un seferinin acımasızlığıyla dehşete düştüler ve onun bu gaddarca savaş girişimini bırakması için yalvardılar. Yavaşça, tüm karşı çıkanlar saraydan çıkarıldı. Sadece cahiller ve savaş destekçileri kaldı.
Merhum Kral Camaron’umuz Daggerfall ile medeni diplomasi girişimleri denedi, ama en sonunda, savaşı ilk ilan eden taraf o oldu. Daggerfall ve Sentinel beraber yaşadıkları iki bin sene boyunca birçok kez savaştılar, ve Camaron da Bretonların kara büyüyü ve casusluğu dürüst savaş araçları olarak kullandıklarını biliyordu. Breton zalimliğine inmeyerek Sentinel karakterini koruyarak, Camaron en iyi bildiği şekilde Lysandus ile savaştı. Kral Lysandus’un alçak savaş taktikleri atalarınınkinden bile daha haindi, ve savaş böylece Sentinel ve Daggerfall’dan daha fazlasını katarak büyümeye devam etti.
Lord Graddock, Reich Gradkeep’in hükümdarı, Sentinel ve Daggerfall arasında arabulucu olarak hareket etti, ve en sonunda da iki hükümdarıda buluşmaya ve barış yapmaya ikna etti. Talihsiz Gradkeep Antlaşması medenice başladı; barış hükümleri tartışıldı, kabul edildi, ve kağıda döküldü. Hükümler aşırı bir şekilde cömertçeydi. Camaron, Betony üzerindeki bazı haklarından feragat etmeyi kabul etmişti Lysandus’un deliliğini sakinleştirmek ve Iliac Körfezi’ne barış getirmek için. Kral Camaron tam da imzalayacağı Antlaşmayı okumuştu ki Bretonların akılalmaz kalleşliklerini fark etti: Antlaşma, Daggerfall’lı bir katip tarafından, Camaron’a kabul ettiğinden başka bir şey imzalatmak için umutsuz ve namussuzca bir oyunla kasten yanlış yazılmıştı. Reich Gradkeep kalesi bir kan gölüne döndü, ve savaş devam etti.
Cryngaine Meydanı Savaşı anlamsız yıpratma savaşını bitiren trajik sondu. Cryngaine Meydanı, Yeorth Oyuktopraklar ve Ravennian Ormanı arasındaydı, orada Sentinel ve Daggerfall orduları Reich Gradkeep katliamı sonrasında sırayla kamp kurdular. Savaş başlayınca, Daggerfall’ın Redguard ordusunu bir sis duvarıyla kör etmesiyle gizli tuttukları daedra büyülerinin olduğu ortaya çıktı. Lysandus’un bu alçak oyunuyla gurur duyması için çok fırsatı olmamıştı, çünkü bir Sentinel okçusu yoğun, kör edici sise rağmen onu boğazından bir okla vurmayı başarmıştı. Lysandus’un oğlu, Gothryd, savaşı hüzünlü bir sakinlikle geçirdi, törensiz bir şekilde taç takıldı, ve sonrasında da Kral Camaron ile bir düello istedi. Camaron fazlaca yılla Gothryd’in büyüğüydü, ve ondan daha iyi bir savaşçı olmasına rağmen, oğlan kralın hiç çekmediği o bitmek bilmez savaş yüzünden bitap düşmüştü. Yine de, bir şeref göstergesi olarak, kralımız düelloyu kabul etmişti. Daggerfall’ın yeni kralı, pis oyunları ve kara büyüyle, kralımızı düello başlamadan önce arkasından bıçakladı. Böylece, Cryngaine Meydanı’nın, ve Betony Savaşı’nın galibi, Daggerfall oldu.
Daggerfall’ın alçaklıkları bu şerefsiz zaferinden sonra da son bulmadı. Sentinel’in dul kraliçesi, Majesteleri Akorithi, yas tutarken ve dağılmış topraklarını bir arada tutmaya çalışırken, Gothryd Sentinel Prensesi’ni savaş rehinesi olarak talep etti. Vatanını kurtarmak içinde, Prenses Aubk-i Sentinel’den ayrılmayı ve babasının katiliyle evlenmeyi kabul etti. Ama biz Sentinel’in gerçek Redguardları onun sevgisinin ve onurunun nerede olduğunu biliyoruz. Daggerfall Kraliçesi her şeyin öncesinde Sentinel’in Prensesi’dir.