Ve Kar Prensi yere düştüğü zaman,
Buz Elfler ikiye bölündüler.
Yenildiler ve köle edildiler,
Bir anda parçalara ayrıldılar.
Vücutlarına serin rüzgar eserdi,
Şimdi yerini ateşin kavuruculuğuna bıraktı
Ve onurları yerlere düştüğünde
İsimleri unutulmuş olarak kaldı.
Evleri olan buz ve soğuktan sürüldüler,
Gecenin zifiri karanlığına terkedildiler.
Çıldırana kadar korkuyla yaşayıp
Gözleri ışıktan ürperdi.
Zincire vuruldular köle oldular,
Işık onlar için karanlığa büründü,
Yalnız ve ihanete uğramış halde
Delilik bataklığında boğuldular.