16 Ağustos, 2920
Wroth Naga, Cyrodiil
Wroth Naga’nın küçük köyü Cassyr’i, Wrothgarian dağının düzlüklerine ve Ulu Kaya’nın ötesine bakan bir çıkıntıda konuşlanmış rengarenk evleriyle karşıladı. Daha iyi bir ruh halinde olsaydı manzara çok daha rahatlatıcı olabilirdi. Şu anki haliyle sadece böyle küçük bir köyde atı ve kendisi için pek az erzak bulabileceği gibi temel ihtiyaçlarını düşünebiliyordu.
Atını Kartal Çığlığı adlı bir hanın bulunduğu kasaba meydanına doğru sürdü. Atının bakımı için seyis yamağına bahşiş bırakarak hana doğru yürüdü. İçerideki ortamdan fazlasıyla etkilenmişti. Daha önce bir keresinde Gilderdale’de dinlediği bir ozan, dağ halkının el çırpmaları eşliğinde kaygısız nostaljik bir parça çalıyordu. Bu derece zorlama bir mutluluk, Cassyr’in o an için istediği bir şey değildi. Asık suratlı bir Kara Elf kadını gürültüden uzakta kalan tek masada oturmuştu, adam da içkisini aldı ve davet beklemeden masada kendine yer açtı. O ana dek kadının kucağında yeni doğmuş bir bebek tuttuğunu fark etmemişti.
” Rüzgartepe’den yeni geldim.” dedi adam beceriksizce, sesini alçaltarak. ” İmparatorluk ordusuna karşı Vivec ve Matemhisar Dükü’ne karşı savaşıyordum. Yani halkıma ihanet ettiğimi söyleyebilirsiniz.”
” Ben de halkıma ihanet etmiş biriyim.” dedi kadın. Eline kazınmış belli bir damganın izini sıvazladı. ” Bu, bir daha asla eve dönemeyeceğim anlamına geliyor.”
” Burada kalmayı düşünmüyorsun değil mi ?” diye güldü Cassyr. ” Tam bir antika. Zaten kış da geliyor, kaşlarının üstünde dahi kar olur. Yeni doğmuş bu küçük için pek de hoş bir yer değil. Adı ne peki küçük hanımın?”
” Bosriel. ‘Ormanın güzelliği’ anlamına geliyor. Nereye gidiyorsun?”
” Dwynnen, Ulu Kaya’nın koyunca. İstersen benimle gelebilirsin. Bir yol arkadaşı hiç fena olmazdı.” Elini uzattı. ” Cassyr Whitley.”
” Turala.” dedi kadın bir müddet sustuktan sonra. Alışkanlıktan, önce yine aile adını söyleyecekti fakat bir anda o adın artık kendine ait olmadığını fark etti. ” Sana eşlik etmek isterim, teşekkürler.”